دیوان سوخته

حاج میرزا احمد عابد نهاوندی، متوفای ۱۳۵۷، در بازار تهران جنب مسجد جامع، چلوکبابی داشت. با تخلص ساعی شعر میگفت. تنها نسخه 1 اشعار عرفانی او در آتش سوزی مغازهاش سوخت. پس از تدوین اشعار بجامانده به دیوان 1 مشهور شد. با شیخ رجبعلی خیاط ارتباط دوستانه داشت.
آدم باید دلش خلوت باشد
کنایه به شیخ رجبعلی خیاط