فراموش کردن اسارت 1 بود. باید بعد از اینکه آزاد شدیم، روی همان پتوی سبز اسارت میخوابیدیم. باید لباس نظامی اسارت را میپوشیدیم. باید غذای سادۀ اسارت را میخوردیم. باید سبکبار زندگی میکردیم تا با همان روحیات اسارت بخرامیم و بمیریم. ما اشتباه کردیم که عشق مجازی را به جای عشق حقیقی نشاندیم. ربنا ظلمنا انفسنا!
1 میكنم از اشتباهی كه كردم
+نوشته شده در جمعه ۲۴ فروردین ۱۴۰۳ ساعت ۵:۲۷ ق.ظ توسط اشرفی
|
برچسب:
نویسنده: متین رضایی
تاريخ: سه
شنبه
28 فروردين
1403 ساعت: 12:05