شریک الاذواق مولوی

از نظر من مولوی با کسانی مثل بودا همافق است. یعنی همزبان بودهاند، همسخن بودهاند، تقریباً چشمشان به یک جا دوخته بود. مشکل میتوان گفت که یکی از دیگری اخذ کرده است. یک جاهایی به قول عرفا شریک الاذواق یکدیگر بودند. همانطور که محی الدّین عربی شریک الاذواق صدرالدّین قونوی بود. یعنی هر دو با هم ذوق میکردند نه اینکه یکی از دست دیگری بگیرد. یک لقمه در یک زمان در دهن هر دو نهاده میشد. گویا هر دو در یک محفل روحانی حضور داشتند و یک نسیم ملایمی که میوزید هر دو بهره میبردند.
سروش، شرح مثنوی، دفتر نخست، جلسه چهارم، دقیقه ۰۱:۲۳، برداشت آزاد