طی الارض بهلول

بهلول ۱۰۰ سال زندگی کرد اما فرزند نداشت. فقط خواهرزاده‌ای داشت که بیشتر اوقاتش را در منزل او می‌گذراند. خواهرزاده‌اش می‌گوید: بهلول می‌گفت من طی الارض ندارم. اما یک بار جراحی کرده بود. پزشک تأکید کرد قرص‌هایشان را سر وقت بخورند. خیلی وقت‌ها که بیدار می‌شدم، می‌دیدم نیستند و متوجه می‌شدم بیرون رفته‌اند. بالاخره یک شب درِ اتاق را قفل کردم و کلیدش را روی تلویزیون گذاشتم و به فرزندانم سفارش کردم در اتاق را باز نکنند و اگر ایشان هم کلید خواستند ندهند، چون باید رأس ساعت ۴ صبح دارویشان را می‌دادم. ساعت ۵ بیدار شدم و در اتاق را باز کردم، دیدم نیستند. همه جای خانه را گشتیم اما هیچ خبری از ایشان نبود. ساعت ۸ صبح در زدند. در را باز کردیم. پرسیدیم: شما کجا بودید؟ خندیدند و گفتند: هر جا بودم، حالا که آمدم، قرصم را بیاور بخورم! [اینجا]
چنان بهلولی‌ام شهرت گرفته
که نام اصلی‌ام از بین رفته [اینجا]

+نوشته شده در چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۴:۹ ب.ظ&nbspتوسط اشرفی |